Hotsend en klotsend door het zo nu en dan behoorlijk hoge water bereiken we na drie kwartier het eiland, daarna wordt de versnelling ingezet en crossen we in volle vaart over het eiland richting het dorp, er lijkt geen tijd te verliezen. Het dorp blijkt een dorpje, lief en klein,
Het is zeven uur als de wekker gaat. Wie met openbaar vervoer richting het eiland Mandø wil, moet vroeg uit de veren. We hebben een appartementje gehuurd in Tønder, een leuk historisch stadje op drie kwartier treinen vanaf Ribe, de oudste stad stad van Denemarken. Gisteren informeerden we bij de
Je kunt er over twisten. Is, gerekend vanaf de Nederlandse kust, zandplaat Noorderhaaks ten zuid westen van Texel- in de volksmond beter bekend als de Razende Bol- het eerste echte Waddeneiland? Sommigen beweren van niet omdat de Razende Bol zich in de Noordzee zou bevinden, daar valt gezien de ligging
We zitten in de trein richting Bad Nieuweschans. Dit stuk Groningen heeft een roemrijk verleden, door Frank Westerman magistraal beschreven in zijn boek ‘De Graanrepubliek’. Dat overigens al aan zijn derde versie toe is omdat het gebied zich maar blijft ontwikkelen. Sicco Mansholt En er werd hier vroeger dus graan
We fietsen van onze trekkershut bij het Ambonezenbosje over de dijk naar ‘De punt van Reide’. De Punt van Reide is een landtong in de Eems. Een prachtig kweldergebied waar veel vogels broeden en dat wordt beheerd door het Groningers Landschap. Zeehondenwand Van het voorjaar tot het najaar staat er
We staan om zeven uur op, en fietsen op onze veel te kleine fietsjes tegen de wind in naar de haven van Nordstrand. Vanaf hier zal een snelboot ons naar Amrum brengen, een van de grotere Waddeneilanden in het Duitse deel van de Waddenzee. Onderweg kijken we verlekkerd naar een
We zijn op weg naar Nordstrand, om vanaf daar de eilanden Amrum en Hallig Hooge te bezoeken. Vorig jaar maakten we dezelfde reis. Langs dezelfde stations, dorpen, kerken en rivieren. Toch is alles anders. Was het de vorig jaar bloedheet toen we op pad gingen, nu komt het met bakken
Bad Nieuweschans, het laatste stationnetje voor de Nederlands/Duitse grens dient vandaag als beginpunt voor onze wandeling. Al snel verlaten we het dorp en lopen via een sierlijk dijkje langs de Westerwoldse AA het open Groninger land in. De routebeschrijving laat het al snel afweten maar dat maakt eigenlijk niet zoveel
Voorjaar 2021. Het regent dat het giet, we zijn de enige passagiers die uitstappen wanneer de trein stopt bij het station van Roodeschool. Stapte ik afgelopen zomer na een paar lange, bloedhete wandeldagen over de Waddendijk van kop tot kuit verband in Usquert op de trein naar huis, vandaag pakken
Buiten in de eerste lentezon. De stilte hier is een attractie op zich. Maar hoe meer ik de stilte op mij in laat werken, hoe minder stil het blijkt. Vogels zingen tot zover het oor rijkt. Ergens mekkert een schaap, een hommel probeert zijn nieuwe vleugels uit. Een vredig tafereel,
